Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2009

Summer Colours III


Απαγορεύεται η απαισιοδοξία και η παρελθοντολαγνεία.
Ο Καβάφης ήταν σαφής: μη ανοφέλετα θρηνήσεις.

Κι, αλοίμονο, το αραιό διάλυμα αίματος μπορεί πολύ απλά να είναι ...βυσινάδα, ή ακόμα―ακόμα και μια στιγμιαία αντανάκλαση βατόμουρου στο φάσμα της ίριδας. Ένα παγωμένο σφηνάκι, λίγο κόκκινο (μόνο κόκκινο) τραγούδι του Θαλασσινού, η αυλαία.

Προχωράμε ενώ στροφές στροφάλων διαταράσσουν την επικίνδυνη λήθη των καιρών.
Δεν έχουμε καιρό να καταγράφουμε τις απώλειες.
Ταξιδεύουμε με το Σεφέρη κατάστρωμα.
Το πλοίο πάντα θα λέγεται Αγωνία 937


Αφιερωμένο στις καλοκαιρινές χρωματιστές συντροφιές...

1 σχόλιο:

fractal είπε...

Εδ'ω είμαι Στο κατάστρωμα Με το αδειανό πουκάμισο του Σεφέρη να ανεμίζει...Kαι όπου..

Google+ Followers

Translate

Αναγνώστες