Σάββατο, 27 Φεβρουαρίου 2010

Χαλάσματα

Ο χρόνος.
Μετατρέπει
ένα σπιτικό σε σωρό από δομικά υλικά
χορταριασμένα.

Κι όμως
κάποτε υπήρχε το συνδετικό υλικό 
αυτό που μετασχηματίζει το χάος σε οργανωμένες δομές.
Δίνει πνοή στα αν-όργανα.
Ανάσα στα άψυχα.
Ζωή στα αντικείμενα.
Ενέργεια στα αδρανή.

Ο χρόνος
σκόρπισε τις στάχτες
σκόνη απλώθηκε
μούχλα ρίζωσε στην πέτρα και στο υγρό ξύλο
η εστία έσβησε

κι έμεινε ο μικρός πετεινός,
μεταλλικός ανεμοδείκτης να περιστρέφεται
αγέρωχος και σιωπηλός
έρμαιο στις διαθέσεις των στοιχειών
χωρίς σκοπό,
χωρίς ουσία.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Google+ Followers

Translate

Αναγνώστες