Δευτέρα, 7 Νοεμβρίου 2011

Η Παγωμένη Πριγκήπισσα





"Στο τέλος του δρόμου δεν υπάρχουν επιλογές"
Ο Καβάφης το προσεγγίζει διαφορετικά: "Να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος"

Φιελμπάκα - το χωριό της ιστορίας
Η Καμίλα Λάκμπεργκ συνεχίζει την σκανδιναβική παράδοση οικογενειακών παθών σε ρυθμούς νωχελικούς αλλά καθόλου κουραστικούς για τον αναγνώστη. Το θέμα της στην παγωμένη πριγκίπισσα δεν είναι ο φόνος και η επίλυση των όποιων γρίφων. Είναι οι μικρές κοινωνίες και τα θαμένα μυστικά που ξεφυτρώνουν από τα καλά κλειδωμένα μπαούλα για να ανατρέψουν την επίπλαστη ηρεμία της καθημερινότητας. 
Δεν γνωρίζω αν πρόκειται για ότι πιο καυτό υπάρχει στη σουηδική λογοτεχνία σήμερα όπως διατείνεται η στάμπα στο εξώφυλλο - υπερβολές του μαρκετιν. Είναι όμως ένα καλό κι ευχάριστο ανάγνωσμα χωρίς υψηλές λογοτεχνικές απαιτήσεις με σωστά οργανωμένη αστυνομική πλοκή που θα μπορούσε να είναι οικονομικότερο και σε τιμή και σε έκταση.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Google+ Followers

Translate

Αναγνώστες