Σάββατο, 17 Αυγούστου 2013

Η Εβραία Νύφη (Ν. Δαββέτα)


Πρόκειται για το βραβευμένο βιβλίο του Νίκου Δαββέτα  (2010, Βραβείο Μυθιστορήματος του Ιδρύματος Κώστα και Ελένης Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών).
Είναι το πρώτο βιβλίο του συγγραφέα που διαβάζω και οι εντυπώσεις άριστες. Η αφήγηση ζωντανή, νευρική, παλλόμενη καταπιάνεται με ένα θέμα που κρύβει κινδύνους για κάθε δημιουργό: εβραίοι, ολοκαύτωμα, κατοχική, μεταπολεμική Ελλάδα, εμφύλιος, δικτατορίες και όλο αυτό το παρελθόν, ένδοξο αλλά και αμαρτωλό, που κουβαλάει η γενιά μας.
Rembrandt: Η Εβραία Νύφη

Το βιβλίο, ευτυχώς, δεν πέφτει στις παγίδες.
 Όπως γράφει στον επίλογο ο Δαββέτας:
"Τότε πρωτοσκέφτηκα πόσο αλήθεια ελεύθερος θα ένοιωθα, πόσο πραγματικά ευτυχισμένος θα ήμουν, αν μπορούσα κι εγώ να κλάψω έτσι για όλους τους νεκρούς που στοίχειωναν τη ζωή μου αντί να ρίχνω διαρκώς κλεφτές ματιές στο παρελθόν τους, σαν να κοιτάζω από το καθρεφτάκι του οδηγού ένα τεφρό τοπίο που γλιστρά πίσω μου και χάνεται, παραμένοντας για πάντα άγνωστη γή."

Αυτό είναι εν τέλει "Η Εβραία Νύφη": μια ματιά συμπόνιας και κατανόησης στην άγνωστη γή του παρελθόντος μας.

Η "Φεύγουσα Κόρη",
γλυπτό των αρχών του 5ου αιώνα π.Χ.,
Αρχαιολογικό Μουσείο Ελευσίνας



Susanna and the elders
Διαβάστε εδώ μιά κατατοπιστική και καλογραμμένη κριτική για το βιβλίο

Επίσης: να θυμηθούμε, λόγω των συγγενειών κλίματος και θέματος, το παλαιότερο επιτυχημένο και πολυμεταφρασμένο βιβλίο "Τζιοκόντα" του Ν. Κοκάντζη. Αξίζει (κι αυτό).

Ν. Κοκάντζη, ΤΖΙΟΚΟΝΤΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Google+ Followers

Translate

Αναγνώστες