Τρίτη, 19 Μαΐου 2015

Μη ανωφέλετα θρηνήσεις

Τι είναι καλύτερο - η πολιτεία ή η μοναξιά; 
Ο Καβάφης που δοκίμασε και τα δυο, δεν μπορεί ν' απαντήσει. 
Αλλά τουλάχιστον είναι βέβαιος για ένα πράγμα - η ζωή προϋποθέτει θάρρος, 
διαφορετικά παύει να είναι ζωή.
E.M. Forster - 1919
Απολείπειν ο θεός Aντώνιον 

Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ’, ακουσθεί
αόρατος θίασος να περνά
με μουσικές εξαίσιες, με φωνές—
την τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου
που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου
που βγήκαν όλα πλάνες, μη ανωφέλετα θρηνήσεις.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που φεύγει.

Προ πάντων να μη γελασθείς, μην πεις πως ήταν
ένα όνειρο, πως απατήθηκεν η ακοή σου·
μάταιες ελπίδες τέτοιες μην καταδεχθείς.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μια τέτοια πόλι,
πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο,
κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ’ όχι
με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα,
ως τελευταία απόλαυσι τους ήχους,
τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου,
κι αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που χάνεις.


(Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984) 
Ενα από τα πιο συγκινητικά ποιήματα της απώλειας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Google+ Followers

Translate

Αναγνώστες