Συστοιχίες οχημάτων: αυτοκίνηση χωρίς οδηγούς

Επιστημονική Φαντασία και Αυτοκίνηση

Η τεχνολογία και ιδιαίτερα η πληροφορική και οι υπηρεσίες τηλεματικής έχουν εξελιχθεί με αλματώδεις ρυθμούς τις τελευταίες δεκαετίες. Σε αντίθεση με τις Κασσάνδρες της εποχής μας και τα οικονομικά δρώμενα, διατηρώ την αισιοδοξία μου. Προσβλέπω στον "από μηχανής θεό" που θα ανατρέψει το σκηνικό για να δώσει απρόβλεπτες λύσεις σε φαινομενικά αδιέξοδα.

Οι μαύροι κύκνοι, οι αστάθμητοι παράγοντες, τα απίθανα γεγονότα που εντέλει είναι πιθανά.
Διάβαζα τις προάλλες σε εξειδικευμένο έντυπο για τις συστοιχίες οχημάτων (τραίνα δρόμου, Road train, platooning, driverless cars). Οχήματα που ενσωματώνονται με την βοήθεια υπολογιστών σε συστοιχίες οχημάτων που καθοδηγούνται από κάποιο ειδικευμένο όχημα (πχ υπεραστικό λεωφορείο) και απελευθερώνουν τον οδηγό για μικρό ή μεγάλο τμήμα της διαδρομής, δίνοντάς του τη δυνατότητα για ξεκούραση, διάβασμα ή οποιαδήποτε εποικοδομητική απασχόληση. Φαντασθείτε διαδρομές Αθήνα - Θεσσαλονίκη με την αυτονομία του αυτοκινήτου σας και την δυνατότητα ακι την εν δυνάμει εξυπηρέτηση και ασφάλεια της μεταφοράς από λεωφορείο ή τραίνο. Προσμετρήστε την εξοικονόμηση ενέργειας και την οικολογική μετακίνηση.

Είμαστε πλέον στην εποχή που σχεδίαζε κάποτε μόνον η φαντασία οραματιστών. Αρκεί να καταφέρουμε να απεγκλωβιστούμε από τις εμμονές του παρελθόντος.

Σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη εποχή, υπάρχουν δυνατότητες για την ανθρωπότητα ανεκμετάλλευτες γιατί ακόμα σκεφτόμαστε με τη λογική περασμένων εποχών. Η διάχυση της τεχνολογικής εξέλιξης και της καινοτομίας στην καθημερινότητα και η διαχείριση προβλημάτων δυσεπίλυτων με προσεγγίσεις του παρελθόντος είναι εκείνη που θα δώσει την ώθηση για ανάπτυξη στην σύγχρονη κοινωνία.

   

a dream within a dream (κι άλλα όνειρα)

ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ΤΣΟΥΑΝΓΚ ΤΣΟΥ

Ο Τσουάνγκ Τσου ονειρεύτηκε πως ήταν πεταλούδα, κι όταν ξύπνησε, δεν ήξερε αν ήταν άνθρωπος που ονειρεύτηκε πως ήταν πεταλούδα ή πεταλούδα που τώρα ονειρευόταν ότι ήταν άνθρωπος.
Herbert Allen Giles, Chuang Tzu (1889)

H ζωή είναι μια μορφή ονείρου. Είμαστε ένα  όνειρο που δεν το ονειρεύεται κανένας, ένα ελεύθερο όνειρο. Κι αυτό το απρόσωπο όνειρο ονομάζεται παγκόσμια ιστορία: εμείς είμαστε σύμβολα ή σημεία αυτού του ονείρου, είμαστε τα πρόσωπα αυτού του μοναδικού ονείρου.

Borges, Το βιβλίο των ονείρων

Παραμυθίες στα χώματα, γι' αυτούς που είναι πλέον κάτω απ' αυτά και για όσους βαδίζουν ακόμη πάνω τους, ενώνοντας έτσι το θάνατο με τη ζωή, το υποθετικό τέλος με την υποθετική διάρκεια, αυτά τα, φαινομενικά, δύο άκρα αντίθετα, που είναι, στην ουσία, το ίδιο ακριβώς πράγμα, δηλαδή ένα όνειρο.

Τι είναι, λοιπόν, αυτό το βιβλίο, όπου, μεταξύ άλλων, τα δέντρα και τα φυτά έχουν ανθρώπινες ιδιότητες, ένας ανδριάντας βλασταίνει και κατεβαίνει από το βάθρο του, μια κρεατομηχανή αποδεικνύεται φιλόζωη, ενώ δύο σφραγιδογλύφοι περνάνε από τις σελίδες κάποιων εγκυκλοπαιδειών για να εξαφανισθούν στη συνέχεια; Τίποτε λιγότερο από ένα σοβαρό παιχνίδι, ένα παίγνιον, εντός του οποίου αναδύονται, από τη φαρδιά κοίτη του μοντερνισμού, μεταλλαγμένα η αισώπεια παραβολή και το παραμύθι. Τίποτε περισσότερο από ένα έργο που διαπνέεται από την ιδέα ότι η ζωή είναι ένα όνειρο και όλοι εμείς όνειρα που ονειρευόμαστε.

Αργύρης Χιόνης, για το βιβλίο του Το Οριζόντιο Ύψος και άλλες αφύσικες ιστορίες, 2009

Tα όρια πραγματικού και φανταστικού κόσμου είναι πολύ δύσκολο να διακριθούν και συχνά τα διαπερνούμε χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Όταν ο πραγματικός και ο φανταστικός κόσμος ταυτίζονται, ο άνθρωπος είναι ευτυχισμένος κι έχει καταφέρει να κάνει τις φιλοδοξίες του πραγματικότητα. Στα όνειρά μας οι δύο αυτοί κόσμοι αναμιγνύονται, προκαλώντας την έκπληξη και ερωτήσεις στον άνθρωπο αυτό, που προσπαθεί να τα εξηγήσει μάταια.

(Λόγια της Άννας Ρ., μαθήτριας Λυκείου «Και όμως μιλάνε», σελ. 69)
http://www.siderman.gr/psychoanalysis/43-psy-books/91-και-όμως-μιλάνε-έφηβος-λόγος.html

A Dream Within A Dream

Take this kiss upon the brow!

And, in parting from you now,

Thus much let me avow-

You are not wrong, who deem

That my days have been a dream;

Yet if hope has flown away

In a night, or in a day,

In a vision, or in none,

Is it therefore the less gone?

All that we see or seem

Is but a dream within a dream.

I stand amid the roar

Of a surf-tormented shore,

And I hold within my hand

Grains of the golden sand-

How few! yet how they creep

Through my fingers to the deep,

While I weep- while I weep!

O God! can I not grasp

Them with a tighter clasp?

O God! can I not save

One from the pitiless wave?

Is all that we see or seem

But a dream within a dream?

Edgar Allan Poe (January 19, 1809 – October 7, 1849)