Λευκός Θόρυβος

Ο λευκός θόρυβος έχει πολλές προελεύσεις και είναι σχεδόν αναπόφευκτος. Αυτό σημαίνει ότι ακόμα κι αν όλες οι πηγές θορύβου και παρεμβολής μπορούν να αποκοπούν θα υπάρχει ακόμα (λευκός) θόρυβος υποβάθρου που θα περιορίσει την απόδοση συστημάτων.

Η καλοκαιρινή μπόρα ξέσπασε πάνω από τους εκδρομείς.

Οι μετεωρολόγοι είχαν ενημερώσει εγκαίρως.

Τα συννεφάκια κι οι κεραυνοί γέμιζαν τις οθόνες των τηλεοράσεων και τα εικονογραφημένα δελτία στα οπισθόφυλλα των εφημερίδων.

Δεν δώσαμε σημασία.

Μπόρα είναι θα περάσει.
Με την ίδια ταχύτητα που ενέσκηψε.

Απότομα, όπως ανοιγοκλείνεις τη βρύση στο λαβομάνο του σπιτιού.

Στριμωχτήκαμε κάτω από ομπρέλλες και υπόστεγα.

Τώρα θα σταματήσει, θα δείς.

Το χώμα ρουφούσε το νερό, οι λακούβες γέμιζαν, ρυάκια κυλούσαν με πολύχρωμους ιριδισμούς από το ξέπλυμα της ασφάλτου.

Η βροχή δυνάμωσε.

Η παραλία απόμεινε χωρίς κόσμο.

Περισσότερος "λευκός θόρυβος" για ήρεμες νύχτες εδώ: συνταγή ηρεμίας για μαμάδες κι όχι μονο.
Επίσης: βροχή χωρίς Τζην Κέλυ γίνεται; Δεν γίνεται...

I'm singin' in the rain

Just singin' in the rain

What a glorious feelin'

I'm happy again.

I'm laughing at clouds.

So dark up above

The sun's in my heart

And i'm ready for love.  

(Comments: ready for  love means not in love?)

Let the stromy clouds chase.

Everyone from the place

Come on with the rain

I've a smile on my face

I walk down the lane

With a happy refrain

just singin'

singin' in the rain

dancin' in the rain...

im happy again...

I'm singin' and dancin' in the rain...

Η Επανάσταση των Υποζυγίων

Το παραμύθι των απελπισμένων γαϊδουριών το διάβασα στο βιβλίο δωρεάν free ebook του Τάκη Λάππα για τον Καποδίστρια.

Το ζήτημα την σήμερον είναι:

1. Ποιός είναι ο σαμαρτζής;
2. Ποιός είναι ο παραγιός του σαμαρτζή;
3. Όσο για τα γαϊδούρια, εδώ δεν δυσκολευόμαστε καθόλου-τόσα σαμάρια (φόρους, δάνεια, ανεργία, διαθεσιμότητα) κουβαλάμε. Τόχουμε πιάσει το υπονοούμενο

Φώς (Phos)

Ωδή στον homo technologicus

και τον τεχνητό φωτισμό 

"I have not failed. I've just found 10,000 ways that won't work." 

Thomas Edison

Δεν έμαθα τη λέξη αποτυχία

την προσπερνούσα αδίστακτα

Επιμονή είναι η μούσα μου

Θωμάς

ο επιλεγόμενος και άπιστος

τ' όνομα μου

Ερευνητής επαγγέλλομαι

κι εφευρέτης

Πατέντες προστατεύουν τις επινοήσεις μου

Επενδυτές θυσιάζονται στα οράματά μου

Πρωτοτυπία, 

είμαι δούλος σου

Διανοητική ιδιοκτησία το πάθος μου

Δοκιμή και σφάλμα η μέθοδός μου

10.000 επιλογές που δεν δούλεψαν 

10.000 δρόμοι αδιέξοδοι 

Μέχρι να βρεθεί ο μοναδικός

Τρόπος και Δρόμος

Και εγένετο φώς.

Ρευματοδότης, πρίζα η κοινή, είναι ο θεός μου

Ρευματολήπτης η ζωτική μου περιοχή

Μέμνησόν  με

Θυμίσου με τον ταπεινό 

κυρίαρχε καταναλωτή 

όταν 

με διακόπτες και λαμπτήρες 

φωτοδότες

διώχνεις 

φόβους, σκοτάδια και σκιές

και χρωματίζεις με ψηφιακούς χρωστήρες

τα όνειρα ή τους εφιάλτες σου

Δεύτε λάβετε φώς.

Ypsilanti

Για μένα η δεκαετία του 90 έχει κενά κάθε τύπου. Ήταν χρόνια προσωπικών και επαγγελματικών ανακατατάξεων με αποτέλεσμα πολλά από τα δρώμενα να περνάνε στο παρασκήνιο και να αρχειοθετούνται σε χαμηλής προτεραιότητας ράφια.
Μετά λοιπόν από αρκετά χρόνια είδα σε dvd με πολύ ενδιαφέρον το σκοτεινό Fight Club του David Fincher σε σενάριο Chuck Palahniuk. Το έργο γνωστό στους περισσότερους, cult, προφητικό ίσως, με πολλές επιδράσεις και ομοιότητες με το V for Vendetta, ένα εντυπωσιακό φινάλε με ουρανοξύστες να σωριάζονται και φώτα να σβήνουν γύρω από το ζευγάρι των πρωταγωνιστών. Και ενώ πέφτουν οι τίτλοι τέλους και τα credits, περνάει αργόσυρτα από την οθόνη το "Girl from Ypsilanti".

Είναι γνωστό το Girl from Ipanema.
Άντε και το girl from Salina.
Αλλά from Ypsilanti, τι είναι αυτό;
Περίεργος ψάχνω στο διαδίκτυο.

Ένας εμπορικός σταθμός που ιδρύθηκε το 1809 μετασχηματίσθηκε σε κοινότητα το 1825, μετονομάσθηκε σε Ypsilanti το 1829 και οφείλει  το όνομά της στον Δημήτριο Υψηλάντη της Ελλάδας του 1821.

Ο ανδριάντας του Υψηλάντη στο Ypsilanti, έχει στηθεί μπροστά στον πύργο ύδρευσης της πόλης. Το χαρακτηριστικής μορφής (phallic) κτίριο έχει κερδίσει το πρώτο βραβείο  στον διεθνή διαγωνισμό για κτίρια παρεμφερούς φαλλικής μορφής που οργάνωσε το cabinet magazine - δείτε το σχετικό link: http://cabinetmagazine.org/events/phallic/winner.php

Δ. Υψηλάντης στο ypsilanti με σημαίες μπροστά  στον  πύργο ύδρευσης

Τελικά στην Αμερική μπορείς να βρείς τα πάντα.

φράου

Οι Έλληνες πρέπει να πληρώσουν για να σωθούμε

Το παγκαλικό ρηθέν "όλοι μαζί τα φάγαμε" που μετασχηματίσθηκε στο "όλοι μαζί τα τρώμε" δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα αλλά και δεν απενοχοποιεί τον πολιτικό κόσμο που επί δεκαετίες καλλιέργησε τις νοοτροπίες της σήψης ώστε να επωφεληθεί πρόσκαιρα από τον ουτοπικό εθνικό ευδαιμονισμό. Είναι, άλλωστε, γνωστό τοις πάσι: "Από το κεφάλι βρωμάει το ψάρι"

Angel - A
Θυμάστε το φιλμ του Λυκ Μπεσόν; Άγγελος; Ανγκέλα;  Καμιά σχέση

Και για την περίσταση, Καβάφης - αφιερωμένος εξαιρετικά: 

    
Γιατί μέσα στην Σύγκλητο μια τέτοια απραξία;
Τι κάθοντ’ οι Συγκλητικοί και δεν νομοθετούνε;Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.
Τι νόμους πια θα κάμουν οι Συγκλητικοί;
Οι βάρβαροι σαν έλθουν θα νομοθετήσουν.
Γιατί κ’ οι άξιοι ρήτορες δεν έρχονται σαν πάντα
 να βγάλουνε τους λόγους τους, να πούνε τα δικά τους;Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα·
 κι αυτοί βαρυούντ’ ευφράδειες και δημηγορίες.Γιατί ν’ αρχίσει μονομιάς αυτή η ανησυχία
 κ’ η σύγχυσις. (Τα πρόσωπα τι σοβαρά που εγίναν).
 Γιατί αδειάζουν γρήγορα οι δρόμοι κ’ η πλατέες,
 κι όλοι γυρνούν στα σπίτια τους πολύ συλλογισμένοι;Γιατί ενύχτωσε κ’ οι βάρβαροι δεν ήλθαν.
Και μερικοί έφθασαν απ’ τα σύνορα,
 και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν.

 Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.
 Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.

Μήπως "οι βάρβαροι" είμαστε 'μεις;

Τι άλλο πρέπει να κάνω για να σας δείξω πόσο στενοχωριέμαι που υποφέρουν οι Έλληνες

τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα

Μετά τις τόσες αλλεπάλληλες αγχωτικές καταστάσεις (εκλογικά διλήμματα, ευρωδραχμές, MOU ή μνημόνια, ακυρώσεις ή αναθεωρήσεις, ανεργία ή αεργία, αν-ασφάλεια) έρχεται ο αναστεναγμός, αυτό το ουφ του του νικητή (;), 

το ευτυχώς που δεν νικήσαμε του χαμένου, 

το ευτυχώς που δεν πατώσαμε του τελειωμένου.

Βρίσκουμε το κουράγιο για μερικές ανάσες.

Χαμογελάμε μπροστά στα στραγγισμένα ΑΤΜs.

Αναστενάζουμε με ικανοποίηση μπροστά στις ποδοσφαιρικές οθόνες.

Τι κι αν η χρεωκοπία είναι οργανωμένη ή άταχτη;

Προχωράμε με μικρούς θριάμβους
έστω και αθλητικούς
κερδίζουμε χρόνο αφού δεν κερδίζουμε χρήμα
κερδίζουμε στο στίβο αφού αποτυγχάνουμε στην βιοπάλη
"Ο χαμένος τα παίρνει όλα"

Γειά σου κούρελε!

Γειά σου έλληνα!

Γειά σας Βαλκάνια!

Λίγο το κατενάτσιο, λίγο η αφ'υψηλού αντιμετώπιση των απέναντι, λίγο η παναγιά κοντά μας, κι άντε γεια μας.

Ε, λοιπόν ναι, 

τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα, πατριώτη.

Κι άκου Ευρωπαίο μασκαρά.
Δεν μας σκιάζει φοβέρα καμιά.
Όμως μην μας παρεξηγείς
Λέμε και κανένα καλαμπούρι καμιά φορά,
και τελικά ψηφίζουμε συνετά"

Θυμάστε την παλιά ταινία του σκηνοθέτη Ν. Nικολαϊδη;

Που υπήρξε και  συγγραφέας του "Οργισμένου Βαλκάνιου";
Ψάχτε τα στο link:
http://www.nikosnikolaidis.com/main/index.php?option=com_content&view=article&id=12&Itemid=18

παυσίλυπο

Όταν όλα γύρω μοιάζουν δύσκολα,

μια βουτιά στην παιδική μας ηλικία συντροφιά με λίγη ζύμη

ψημένη και πασπαλισμένη με ζάχαρη, μέλι και κανέλλα

καμιά φορά αρκεί για να γλυκάνει βάσανα και πίκρες.

Λουκουμάδες,

ζβίγγοι,

τηγανίτες,

ντόνατς

ή όπως και να το ονομάζεις σε κάθε γωνιά της γής,

είναι το βάλσαμο,

το παυσίλυπο,

η παρηγοριά.

Life shows no mercy

Δεκαετία 80

The Stranglers

No Mercy

Every day you're working like a slave
Sweating buckets hoping that you get it right
Will it be as tough tomorrow
Have to wait and see
Life shows no mercy

Everybody has some secret wishes
Just keep your fingers crossed, maybe they'll all come true
But don't worry if they just remain a fantasy
Life shows no mercy

Everybody seems the same all over
The search is on for love and comfort constantly
If it comes your way tomorrow, count yourself lucky
Life shows no mercy

Ιδέες

<><><>

Οιωνοσκόπος

Υπάρχει κάτι που είναι ισχυρότερο από όλους τους στρατούς του κόσμου κι αυτό είναι μια ιδέα που ήρθε η ώρα της.

"There is one thing stronger than all the armies in the world and that is an idea whose time has come."  probable origin is Victor Hugo, Histoire d'un crime, "Conclusion-La Chute", chap. 10.

Ας φρόντιζαν

Κατήντησα σχεδόν ανέστιος και πένης.
Aυτή η μοιραία πόλις, η Aντιόχεια
όλα τα χρήματά μου τάφαγε:
αυτή η μοιραία με τον δαπανηρό της βίο.
Aλλά είμαι νέος και με υγείαν αρίστην.
Κάτοχος της ελληνικής θαυμάσιος
(ξέρω και παραξέρω Aριστοτέλη, Πλάτωνα·
τι ρήτορας, τι ποιητάς, τι ό,τι κι αν πεις).
Aπό στρατιωτικά έχω μιαν ιδέα,
κ’ έχω φιλίες με αρχηγούς των μισθοφόρων.
Είμαι μπασμένος κάμποσο και στα διοικητικά.
Στην Aλεξάνδρεια έμεινα έξι μήνες, πέρσι·
κάπως γνωρίζω (κ’ είναι τούτο χρήσιμον) τα εκεί:
του Κακεργέτη βλέψεις, και παληανθρωπιές, και τα λοιπά.

Όθεν φρονώ πως είμαι στα γεμάτα
ενδεδειγμένος για να υπηρετήσω αυτήν την χώρα,
την προσφιλή πατρίδα μου Συρία.
Σ’ ό,τι δουλειά με βάλουν θα πασχίσω
να είμαι στην χώρα ωφέλιμος. Aυτή είν’ η πρόθεσίς μου.
Aν πάλι μ’ εμποδίσουνε με τα συστήματά τους—
τους ξέρουμε τους προκομένους: να τα λέμε τώρα;
αν μ’ εμποδίσουνε, τι φταίω εγώ.
Θ’ απευθυνθώ προς τον Ζαβίνα πρώτα,
κι αν ο μωρός αυτός δεν μ’ εκτιμήσει,
θα πάγω στον αντίπαλό του, τον Γρυπό.
Κι αν ο ηλίθιος κι αυτός δεν με προσλάβει,
πηγαίνω παρευθύς στον Υρκανό.

Θα με θελήσει πάντως ένας απ’ τους τρεις.
Κ’ είν’ η συνείδησίς μου ήσυχη
για το αψήφιστο της εκλογής.
Βλάπτουν κ’ οι τρεις τους την Συρία το ίδιο.
Aλλά, κατεστραμένος άνθρωπος, τι φταίω εγώ.Ζητώ ο ταλαίπωρος να μπαλωθώ.
Aς φρόντιζαν οι κραταιοί θεοί
να δημιουργήσουν έναν τέταρτο καλό.
Μετά χαράς θα πήγαινα μ’ αυτόν.

Διαχρονικός Καβάφης, διαχρονική ανευθυνότης, διαχρονική μιζέρια, διαχρονική αγανάκτηση.
Εγώ ποτέ δεν φταίω, ας φρόντιζαν οι κραταιοί θεοί...
Αλλά γι' άλλους μιλάει ο ποιητής, σε ξένους βάρβαρους αναφέρεται.
Εμείς είμαστε αθώοι, θύματα
Καλή βδομάδα

Χάσμα γενεών

σκιτσάκι έξω από αίθουσα διδασκαλίας

Χωρίς λόγια αλλά ιδιαίτερα εύγλωττο το σκίτσο παραπέμπει σε χαρισματικό δημιουργό. 
Η νέα γενιά είναι αγανακτισμένη, απογοητευμένη αλλά όχι "χαμένη".

η χαψιά

Το πισχαζόν είναι ένα φανζίν (fanzine, συνθετικό από τις λέξεις fan, οπαδός, φίλος ενός θέματος και zine από το magazine, περιοδικό, δηλ. είδος εντύπου, συνήθως με τη μορφή μικρούπεριοδικού που φτιάχνεται και κυκλοφορεί από ερασιτέχνες εκδότες και δημιουργούς και διανέμεται συνήθως χέρι με χέρι και έξω από τα καθιερωμένα πλαίσια διανομής και διακίνησης εντύπων, βλ.Βικιπαίδεια). Θα μπορούσε να είναι και κόμικ αφού στηρίζεται πολύ στο σχέδιο. Οι ιστορίες του και τα θέματα που καταπιάνεται είναι κοντά στη νέα γενιά και πολλές φορές αγγίζουν αυτό που ονομάζεται περιθώριο. Πολλά από αυτά ξενίζουν ή σοκάρουν ή δεν αρέσουν ή προβληματίζουν. Έχει όμως ένα αυθορμητισμό, ειλικρίνεια  και ευαισθησία που ξεχυλίζει.

κάντε κλικ και ξανά μεγέθυνση για να δείτε τη σελίδα σε Α4

Εκεί βρήκα, ανάμεσα σε άλλα, την σελίδα με την μικρή ιστορία της "χαψιάς" και του κουτιού της. Απλή, τρυφερή, συγκινητική. Μεγιστοποιήστε την σκαναρισμένη εικόνα κάνοντας κλικ πάνω της με το mouse και βρείτε σε λίγες σειρές και απλά σχέδια τον ορισμό της αγάπης και του χαμού.

Ιστορίες γι' αγρίους

Αραχτοί στην πλατεία, Μεστά, Χίος 2011 (Πανόραμα) κι ασε τα 11άρια να ψάχνονται

Λίαν προσφάτως παρέλαβα μέσω ηλεκτρονικού  ταχυδρομείου (e-mail) ένα από αυτά τα περίεργα αλυσιδωτά μηνύματα που κατά καιρούς περιφέρονται στο διαδίκτυο και το παραθέτω αυτούσιο:

Εύχομαι να είναι αλήθεια!!

Δεν χάνουμε τίποτα να δοκιμάσουμε.
Φέτος θα έχουμε την εμπειρία τεσσάρων ασυνήθιστων ημερομηνιών. 1/1/11, 1/11/11, 11/1/11, 11/11/11 και αυτό δεν είναι  όλο ...
Πάρτε τα δύο τελευταία ψηφία του έτους κατά το οποίο γεννηθήκατε -  Τώρα προσθέστε την ηλικία που θα έχετε φέτος, και το αποτέλεσμα θα είναι
111 για όλους!
Για παράδειγμα, ο Χάρι γεννήθηκε το 1957 και 57 + 54 = 111 καλό, ε !!!
Αυτό είναι το έτος των χρημάτων!
Φέτος τον Οκτώβριο θα έχουμε 5 Κυριακές, 5 Δευτέρες και 5 Σάββατα.
Αυτό συμβαίνει μόνο κάθε 823 χρόνια.
Αυτά τα συγκεκριμένα έτη είναι γνωστά ως «Moneybags» ("σακούλες λεφτά")  H παροιμία, λέει, ότι αν στείλετε αυτό το μήνυμα, σε οκτώ καλούς φίλους θα εμφανιστούν χρήματα στις επόμενες τέσσερις ημέρες όπως εξηγεί και το κινέζικο feng-shui.
Όσοι δεν συνεχίσουν την αλυσίδα δεν θα πάρουν, είναι ένα μυστήριο, αλλά αξίζει μια δοκιμή, καλή τύχη.

Ας αφήσουμε τις εύκολες προσεγγίσεις στην άκρη για να αναλύσουμε το περιεχόμενο του e-mail.

Αρχικά μας κλείνει το μάτι με τη σειρά των μονάδων/άσσων: 1/1/11, 1/11/11, 11/1/11, 11/11/11

Η γοητεία περιορίζεται αποφασιστικά αν γράψουμε  την χρονιά κανονικά: Δηλαδή,  1/1/2011, 1/11/2011, 11/1/2011, 11/11/2011.

Τώρα αρχίζουμε να σκεφτόμαστε ότι η μαγεία των αριθμών έρχεται ξεθυμασμένη κατά μερικές χιλιετίες: Έτος 11, 111 και 1111 είναι πιο χρήσιμα για παιχνίδια αλλά, φευ, έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί.

Κρίμα!

Όσο για το εκπληκτικό άθροισμα των ηλικιών (111) ένα είναι σίγουρο: Αν προσθεσουμε στα δύο τελευταία ψηφία της χρονιάς που γεννηθήκαμε την ηλικία μας πάντα (ναι πάντα) θα προκύπτει άθροισμα ίσο με τα δυό τελευταία ψηφία της χρονιάς που διανύουμε+100. Απλά μαθηματικά: Του χρόνου θα είναι 112, το 2000 ήταν 100 το άθροισμα και πριν το 2000 δεν χρειαζόταν να προσθέσουμε το 100.

Στη συνέχεια το μήνυμα κάνει μια υπέρβαση. Ξεχνάει την γοητεία των 1111111 και πηδάει στην γοητεία του 5 τον Οκτώβρη και στο 823, μπλέκοντας λίγο feng-shui και αόριστες υποσχέσεις για κάποιο ποσό χρημάτων «Moneybags» για να διασφαλίσει την αλυσίδα. Λίγο κινέζικα μου ακούγονται αλλά επειδή θεωρώ ότι με την παρούσα ανάρτηση επετέλεσα το επικοινωνιακό μου καθήκον, δεσμεύομαι να σας ενημερώσω για την εμφάνιση χρημάτων, ιδιαίτερα αν εμφανιστούν σακούλες.

Μέχρι τότε το μόνο που μένει είναι να πολλαπλασιάσουμε το 11  επί 8 και να κολλήσουμε κι ένα ακόμα 8 και να αναφωνήσουμε ώς άλλοι τηλεορασόπληκτοι: Τυχαίο; Δεν νομίζω. 

Στη μεσαιωνική καστροπολιτεία στα Μεστά, οι θαμώνες στα καφενεία της πλατείας μαζεύουν ήλιο υπό την σκέπη του Ταξιάρχη κι ελάχιστα ενδιαφέρονται για αλυσίδες μηνυμάτων. Η χιός την άνοιξη ευωδιάζει.

Μεστά, Χίος 2011,  (Πανόραμα) Λιακάδα Πασχαλινή αλλά με χαμηλές θερμοκρασίες

Άγνωστες γωνιές

Τα κτίρια που χτίστηκαν στα μέσα του 20ου αιώνα από ανθρώπους με μεράκι και άποψη ξεχωρίζουν και, παρόλο το τσιμέντο και την κακογουστιά της αντιπαροχής που τα περιβάλλει, βρίσκουν τον τρόπο να μας ξαφνιάζουν και να μας αποκαλύπτουν άγνωστες πτυχές της ιστορίας της πόλης.

Η ταπεινή, πλην κεντρική, πλατεία Κάνιγγος οριοθετείται στη μια πλευρά της από το άλλοτε κραταιό Υπουργείο Εμπορίου που καταλαμβάνει ένα οικοδομικό τετράγωνο. Κτίριο επιβλητικό μεν αλλά ουδέτερο εξωτερικά, δεν προσελκύει τα βλέμματα των περαστικών. Έχει "γράψει" κάποια ασπρόμαυρα πλάνα στις κλασσικές ελληνικές ταινίες που άφηναν την κάμερα να κλέψει σκηνές από την πόλη, αλλά γενικά παραμένει άγνωστο και πνιγμένο στο καυσαέριο μέσα σε πλήθος πολυόροφων κτιρίων.

Το πρώτο που σε εντυπωσιάζει είναι η μεγαλοπρεπής ξύλινη κατασκευή της εισόδου που οδηγεί σε μια ευρύχωρη αίθουσα υποδοχής στο ισόγειο του κτιρίου με μαρμάρινη επένδυση που αναδύει το άρωμα των δεκαετιών. Παρά τις ρωγμές στους σοβάδες και την προφανή ανάγκη για ανακαίνιση, είδα με έκπληξη σε κάποιο σημείο της αίθουσας υποδοχής ένα διακριτικό πέτρινο μνημείο με επιγραφή:

 "Ο Ακρογωνιαίος Λίθος της Ελευθερίας-the cornerstone of freedom"

17 Ιουνίου 1948

Ψάχνοντας το διαδίκτυο εντόπισα αντίστοιχα μνημεία (αναμνηστικές επιγραφές πάνω σε μαρμάρινους κύβους) σε πολλά σημεία της Αμερικής, Καναδά, Αγγλίας και γενικά σε περιοχές που είχε εμπορική δραστηριότητα η επιχείρηση μαρμάρων της Indiana. Όπως μπορείτε να δείτε στις φωτό, η επιγραφή που αναφέρεται στην Ελλάδα είναι διαφορετική από εκείνη στην Αγγλία (Bedford) και αποτελεί ύμνο στο ελληνικό πνεύμα (μάλλον στο αρχαίο, γιατί το σύγχρονο δεν είναι και τόσο ανταγωνιστικό) που οδήγησε την ανθρωπότητα στην κυριαρχία του σύμπαντος (made man the master of te universe)- τρομάρα μας.

Μαρμάρινο μνημείο της Indiana Limestone Company στο Bedford, Μ. Βρετανία

Άψυχα υλικά, κατασκευές που ο δημιουργός τους τούς έδωσε πνοή και περιμένουν υπομονετικά να τα ανακαλύψουμε...

Τοιχογραφία με εμφανή τα σημάδια του χρόνου από την αίθουσα του ισογείου. 
Διακρίνονται σκηνές από επαγγελματική δραστηριότητα τεχνιτών και εμπόρων.   

Θεωρίες Συνωμοσίας

Αστικοί Μύθοι.
Θεωρίες Συνωμοσίας.
Αλήθειες ή Ψέμματα.
Αλήθειες και Ψέμματα.
Τους θυμήθηκα (κρυφ-) ακούγοντας άθελά μου την συζήτηση της παρέας μεσηλίκων στο καφέ της πλατείας. Ανάμεσα στην πολιτική ανάλυση, "λεφτά υπάρχουν",  ποδοσφαιρικές προσεγγίσεις, ερνεστολογία, γεωμετρικές επισημάνσεις περί των καμπυλών της πιθανότατα ουκρανικής καταγωγής ευειδούς παραγγελιολήπτου και τους καπνούς του αποδιοπομπαίου σιγαρέττου, αίφνης ο γαλανός εαρινός αττικός ουρανός χαράσσεται από διελθόντα αεροπλάνα και τα λευκά εκνεφώματα που τα χαρακτηρίζουν. Αεροψεκασμοί παρατηρεί ο λαλίστατος ρήτωρ. Μας ψεκάζουν για να μας ελέγχουν.
Συνέχισα ψύχραιμα την ιντερνετική μου περιήγηση, ήπια δυό γουλιές τεϊου αρωματισμένου με βανίλια και εισέπνευσα με βαθείαν εισπνοή τον ρυπασμένο και αεροψεκασμένο αέρα του λεκανοπεδίου. Είχε μια νότα καυσαέριο, λίγη γύρη απειλητική για τους αλλεργικούς, μια υποψία εσπεριδοειδούς, λίγο καπνό από το διπλανό τραπεζάκι ανάμικτο με πατσουλί σε καλή τιμή από τους αλλοδαπούς παρανόμους αρωματοπώλες. Ένοιωσα πρόσκαιρα μια γαλήνη και σκέφτηκα ότι αυτό που μας ψεκάζουν αν και άοσμο και άγευστο πρέπει να κάνει καλό.

"Μα ήρθε η άνοιξη στην πόλη"

Συστοιχίες οχημάτων: αυτοκίνηση χωρίς οδηγούς

Επιστημονική Φαντασία και Αυτοκίνηση

Η τεχνολογία και ιδιαίτερα η πληροφορική και οι υπηρεσίες τηλεματικής έχουν εξελιχθεί με αλματώδεις ρυθμούς τις τελευταίες δεκαετίες. Σε αντίθεση με τις Κασσάνδρες της εποχής μας και τα οικονομικά δρώμενα, διατηρώ την αισιοδοξία μου. Προσβλέπω στον "από μηχανής θεό" που θα ανατρέψει το σκηνικό για να δώσει απρόβλεπτες λύσεις σε φαινομενικά αδιέξοδα.

Οι μαύροι κύκνοι, οι αστάθμητοι παράγοντες, τα απίθανα γεγονότα που εντέλει είναι πιθανά.
Διάβαζα τις προάλλες σε εξειδικευμένο έντυπο για τις συστοιχίες οχημάτων (τραίνα δρόμου, Road train, platooning, driverless cars). Οχήματα που ενσωματώνονται με την βοήθεια υπολογιστών σε συστοιχίες οχημάτων που καθοδηγούνται από κάποιο ειδικευμένο όχημα (πχ υπεραστικό λεωφορείο) και απελευθερώνουν τον οδηγό για μικρό ή μεγάλο τμήμα της διαδρομής, δίνοντάς του τη δυνατότητα για ξεκούραση, διάβασμα ή οποιαδήποτε εποικοδομητική απασχόληση. Φαντασθείτε διαδρομές Αθήνα - Θεσσαλονίκη με την αυτονομία του αυτοκινήτου σας και την δυνατότητα ακι την εν δυνάμει εξυπηρέτηση και ασφάλεια της μεταφοράς από λεωφορείο ή τραίνο. Προσμετρήστε την εξοικονόμηση ενέργειας και την οικολογική μετακίνηση.

Είμαστε πλέον στην εποχή που σχεδίαζε κάποτε μόνον η φαντασία οραματιστών. Αρκεί να καταφέρουμε να απεγκλωβιστούμε από τις εμμονές του παρελθόντος.

Σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη εποχή, υπάρχουν δυνατότητες για την ανθρωπότητα ανεκμετάλλευτες γιατί ακόμα σκεφτόμαστε με τη λογική περασμένων εποχών. Η διάχυση της τεχνολογικής εξέλιξης και της καινοτομίας στην καθημερινότητα και η διαχείριση προβλημάτων δυσεπίλυτων με προσεγγίσεις του παρελθόντος είναι εκείνη που θα δώσει την ώθηση για ανάπτυξη στην σύγχρονη κοινωνία.

   

Η αγάπη είναι σκύλος και δαγκώνει (Love bites)

Τον άκουσα να κλαψουρίζει παραπονιάρικα.

Είχε μόλις αρχίσει να τσακίζει ένα κοκκαλάκι, και κάπως σφηνώθηκε στα δόντια του και δεν μπορούσε να το απολαύσει. Ζημιά. Τον πλησίασα να δώ τι συμβαίνει και προσεκτικά για να μην τον πληγώσω μετακίνησα λίγο το μισοσπασμένο έδεσμα. Έφυγε γρήγορα και πήγε στην γωνιά του. Το κόκκαλο στην ίδια θέση. Τον πλησίασα και με μια δεύτερη προσπάθεια απομάκρυνα το ενοχλητικό κόκαλο. Και τότε, μόλις συνειδητοποίησε ότι ο μεζές είχε ξεφύγει, ξέχασε την ταλαιπωρία του και με ένα άγριο γρύλλισμα έκλεισε δυο δυνατά σαγόνια πάνω στον αριστερό μου δείκτη. Ύστερα, μ' ένα μίγμα ενοχής και ικανοποίησης, επέστρεψε στο νόστιμο αντικείμενο του πόθου του που τον περίμενε δείχνοντας μου ενδιάμεσα τα κοφτερά του δόντια και απομακρύνοντάς με με άγριους μηκυθμούς.

Το πρωί τον βρήκα χορτάτο, φοβισμένο και μεταμελημένο να με περιμένει να τον συγχωρήσω για να συνεχίσουμε την αγαπημένη ρουτίνα της καθημερινότητάς μας.
Η αγάπη ξεχνάει
Η αγάπη δαγκώνει
Η αγάπη ματώνει
Η χορτάτη αγάπη μετανοιώνει κι επιστρέφει για να σε ξαναπληγώσει
Η αγάπη είναι ψέμμα ;

DEF LEPPARD (1987) "LOVE BITES"
If you've got love in your sights
Watch out, love bites

Love bites, love bleeds
It's bringin' me to my knees
Love lives, love dies
It's no surprise
Love begs, love pleads
It's what I need

NAZARETH (1975) "LOVE HURTS" from album Hairdog
Love hurts
love scares
love wounds and mares any heart
Not tough nor strong enough to take a lot of pain
Take a lot of pain
love is like a cloud
holds a lot of rain.
Love hurts
love hurts
I'm young I know but even so
I know a thing or two I've learned from you
I've really learned a lot
really learned a lot.
Love is like a stove
burns you when it's hot.
some fools rave of happiness
Blissfulness
togetherness
some fools fool themselves
I guess

But they're not fooling me I know it isn't true
No it isn't true.
Love is just a lie made to make you blue.

Σκραπ

Με τον όρο σκραπ (scrap metal) αποδίδεται σωρός μετάλλων που δεν έχουν κάποια άμεση χρήση.  Το σκραπ είναι παγκοσμίως αντικείμενο εμπορίου σαν πολύτιμη πρώτη ύλη. Κύριοι αποδέκτες του είναι οι ανά τον κόσμο χαλυβουργίες  που το αξιοποιούν στην παραγωγή χάλυβα.

Φτιαγμένα από
μέταλλο,

ξύλο ή πάπυρο,

καρφιά, σχοινιά και βίδες

να τα τρώει τ' αλάτι 
κι ο καιρός
ανελέητα τσακίζει

Τα πλοία είναι άψυχα θαρρείς;

Ποιός είπε

ότι δεν νοιώθουν

το χρόνο που κυλά

δε βλέπουν

δεν ακούν

δεν μαρτυράνε

Βάλτο καλά στο νού σου

έχουν ψυχή τα πλοία και πονάνε

Όταν τα βλέπεις  να σβήνουν στην άκρη του ορίζοντα

Θυμίσου

Δεν είναι ο άνεμος που τα ταξιδεύει

Δεν είναι κάρβουνο,  ατμός ή πετρέλαιο που γυρίζει τη προπέλα

και πυρώνει τα σωθικά του καραβιού

Δεν είν' ο καπετάνιος και το πλήρωμα που ορίζουν τη ρότα τους

ούτε ο λογιστής που μετράει λίρες και δολλάρια στο τακτοποιημένο γραφείο

τσεκάροντας τα ναυλοσύμφωνα.

Είναι το ίδιο πάντα όνειρο που τα κινεί

η λαχτάρα του πρώτου εκείνου ανθρώπου που αντίκρυσε τη θάλασσα

του ταξιδευτή που ρίχτηκε στα κύματα

χάραξε πορεία με οδηγό τ' αστέρια

βρήκε τους δρόμους στο νερό

και μετακίνησε τα σύνορα του κόσμου

Τ'όνομα του είναι Οδυσσέας, Πυθέας ή Ιάσονας

θ'ακούσεις τους θαμώνες να το κουβεντιάζουν στα μπαρ του λιμανιού

κάνοντας σχέδια για μπάρκα σε τόπους μακρινούς.

Μιλάνε για παλιά σκαριά

όπως μιλούν για φίλους παλιούς πούχουν χαθεί

ή για γυναίκες που σημάδεψαν τη νιότη τους.

Η ψηλόλιγνη τηλεφωνήτρια που γερνάει

δίπλα στο μεγάλο φωτεινό παράθυρο

στο εφοπλιστικό γραφείο

πάνω από την αποβάθρα

βλέπει τα καράβια από ψηλά

να δένουν στο λιμάνι

σώματα

που γυρεύουν μια γωνιά να ξαποστάσουν

το ξέρει πια καλά

ακούει την καρδιά τους να χτυπάει σταθερά

την ανάσα τους να σβήνει ήσυχα σα κοιμούνται

τα γέρικα κόκκαλά τους να τρίζουν από την υγρασία

κι όταν ψιθυρίζουν,

σιγανά,

για να μη τ' ακούνε οι χαφιέδες των λιμανιών

ιστορίες, γλυκόλογα και ξεχασμένα μυστικά

τα μάτια της θολώνουν τα γυαλιά

και μια προσευχή

ασυναίσθητα

ξεφεύγει από τα χείλια της

για να ξορκίσει το κακό

και να τους δίνει δύναμη

να φεύγουν

Μη γελαστείς

έχουν ψυχή τα πλοία

κι όταν πεθαίνουν στα διαλυτήρια

παίρνουν μαζί τους μνήμες ανθρώπων που τα πόνεσαν

όταν τα σίδερα κόβονται

όταν τα σωθικά τους ξεριζώνονται

όταν οι χυμοί τους στραγγίζονται

όσοι χαθήκαν στα πελάγη

νοιώθουν την τελευταία πνοή τους να ενώνεται με τις θαλασσινές αύρες

κι αργοσαλεύουν στον μεγάλο ύπνο τους

να τα ξεπροβοδίσουν

"σπασμένο καράβι" από thread στο nautilia.gr

Malcolm Morley - Πίνακας (το πλοίο Άμστερνταμ μπροστά από το Ρότερνταμ

1885, Αθήνα, "Πατησίων"



Ε. Μ. Πολυτεχνείο, 1885, by Loizos Lantsa

Τελικά τα καταφέραμε, γιατί περί άθλου πρόκειται!
Γεμίσαμε με τσιμέντο (οπλισμένο σκυρόδεμα) και άσφαλτο κάθε σπιθαμή γής.
Συγκεντρώσαμε εκατομμύρια ψυχές (5-7.000.000) σε μια περιοχή που με το ζόρι θα άντεχε τους μισούς.
Τους δώσαμε κίνητρα για να κινούνται με αυτοκινούμενα οχήματα σε αναλογία που με λίγη προσπάθεια θα προσεγγίσει το 1 προς 1.
Τους κάναμε τον βίο αβίωτο για να τρέχουν πίσω από τον ίσκιο τους πότε ψάχνοντας για πάρκιν πότε αφήνοντας και μαζεύοντας παιδιά και πότε κυνηγώντας άπιαστα λεφτά.
Τους σπρώξαμε να επενδύσουν το μέλλον το δικό τους και των δισέγγονων  τους σε ντουβάρια-κλουβιά μηδαμινής αξίας.  
Τους παρακολουθούμε να δηλητηριάζουν το σώμα τους, πνιγμένοι σε τόνους λίπους, αλατιού, ζάχαρης και λάιτ προϊόντων.


Και τέτοιες μέρες γιορτινές, οδηγούμεθα ως αγέλη αμνοεριφίων σε εμπορικά κέντρα μαζικής εστίασης και ταχυφάγου διασκέδασης για να κοινωνήσουμε του πνεύματος των χριστουγέννων και να μεταλάβουμε σε πλαστικοποιημένα ποτήρια του ενανθρακωμένου αναψυκτικού.
Κόκκινοι γελαστοί αγιοβασίληδες μας προσκαλούν στο μόνο αντίδοτο της κρίσης:
Καταναλώστε, είναι μεταδοτικό.

Και τελικά μας φταίει η κρίση, το ΔΝΤ, οι κακοί, οι άλλοι. Ποτέ εμείς. Στο μεταξύ, ας προχωρήσουμε στην μοναδική πράξη συνεπούς οικολογικής αντίδρασης:

Ας πιάσουμε το χέρι του συντρόφου μας,
και ας μιλήσουμε στα παιδιά για εκείνα τα δικά μας χριστούγεννα που τα παραμύθια είχαν ακόμα τη γλύκα της ζάχαρης και ελάχιστες από τις σημερινές της θερμίδες.

Μπορεί να έχει κοπεί το δώρο χριστουγέννων, μπορεί οι μισθοί να πετσοκόβονται ή και να χάνονται, μπορεί η αβεβαιότητα να παραλύει κάθε προσπάθεια απεγκλωβισμού όμως αυτό είναι ακριβώς το πρόβλημα: η παραίτηση.

Κι ιδιαίτερα για νέους ανθρώπους, αυτό είναι ανεπίτρεπτο.
Ναι, η κρίση είναι εδώ και θα μείνει εδώ.
Για όλους.
Είναι ταυτόχρονα και μια ευκαιρία μοναδική για επαναπροσδιορισμό των στόχων μας και μια νέα πιο ουμανιστική (ανθρωπιστική) θεώρηση του μέλλοντος.

Χαμογελάστε λοιπόν.
Είναι μεταδοτικό!
 Αισιοδοξία.
Venceremos!

Χαλάσματα

Ο χρόνος.

Μετατρέπει

ένα σπιτικό σε σωρό από δομικά υλικά

χορταριασμένα.

Κι όμως

κάποτε υπήρχε το συνδετικό υλικό 

αυτό που μετασχηματίζει το χάος σε οργανωμένες δομές.

Δίνει πνοή στα αν-όργανα.

Ανάσα στα άψυχα.

Ζωή στα αντικείμενα.

Ενέργεια στα αδρανή.

Ο χρόνος

σκόρπισε τις στάχτες

σκόνη απλώθηκε

μούχλα ρίζωσε στην πέτρα και στο υγρό ξύλο

η εστία έσβησε

κι έμεινε ο μικρός πετεινός,

μεταλλικός ανεμοδείκτης να περιστρέφεται

αγέρωχος και σιωπηλός

έρμαιο στις διαθέσεις των στοιχειών

χωρίς σκοπό,

χωρίς ουσία.

Υπέρ ...βλακείας - BE STUPID!

"Stupid is as stupid does."-Forrest Gump

"Χάζευα", κυριολεκτικά, τριγυρίζοντας στους δρόμους του Μιλάνου αξιοποιώντας κάποιες λιγοστές ελεύθερες ώρες στην μεγαλούπολη του Ιταλικού Βορρά, όταν οι γιγαντοαφίσες με το σύνθημα "BE STUPID" γνωστής φίρμας ρουχισμού, άρχισαν να μαγνητίζουν το βλέμμα μου.

Δεν μου φαίνεται κακή ιδέα: είτε ξύπνιος - είτε χαζός, το να χαζεύεις ή και να το παίζεις καμιά φορά χαζός έχει και τα πλεονεκτήματά του.

Τελικά, ίσως, μια είναι η λύση για τα προβλήματα: BE SΤUPID!

Εξάλλου "Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι."

και μην ξεχνάτε ότι
"Οι βλάκες είναι ανίκητοι"
και
"χαζό παιδί, χαρά γεμάτο".

Βέβαια καμιά φορά δεν είναι τόσο απλό γιατί:

"Men are born ignorant, not stupid. They are made stupid by education." -Bertrand Russell
 

 

όμως αποτελεί συστατικό της ευτυχίας, ίσως το σημαντικότερο μαζί με την φιλαυτία (εγωϊσμό) και την υγεία:

"To be stupid and selfish and to have good health are the three requirements for happiness, though if stupidity is lacking, the others are useless." -Gustave Flaubert
 
Αυτό που σώζει, εντέλει, το ανδρικό φύλο είναι μια έξυπνη γυναίκα (ως συνήθως), αφού:
"A clever wife often sleeps with a stupid husband." -Chinese proverb
κάτι προφανές αφού συμπίπτουν και οι απόψεις του Φρειδερίκου:
"'Stupid as a man,' say the women: 'cowardly as a woman,' say the men. Stupidity in a woman is unwomanly." -Friedrich Nietzsche

Δείτε, τέλος, το link
http://sarantakos.wordpress.com/2010/02/13/xazi/




ARE YOU STUPID?
Δείτε περισσότερα στο site:
http://recruit.diesel.com/

Και το σχετικό video από You Tube: