Σάββατο, 17 Οκτωβρίου 2009

Το Χρονόμετρο

Το έψαχνα καιρό. Μικρό βιβλιαράκι (έκδοση ΤΡΑΜ νομίζω) με ποιήματα του Γιάννη Κοντού.
Στα ράφια της βιβλιοθήκης μου δεν εντοπίσθηκε παρά τις συνεχείς προσπάθειες (το καλύτερο μέρος για να κρύψεις ένα φύλλο είναι στο δάσος). Το πιθανότερο είναι να έφυγε σε κάποια μετακόμιση ή να "ξεχάστηκε" σε κάποιον φίλο-φίλη που το δανείστηκε (ΣΥΜΒΟΥΛΗ - Μην δανείζετε ποτέ βιβλία ιδιαίτερα σε φίλους -ες και ερωτικούς συντρόφους - γκόμεν-ους-ες. Είναι ο καλύτερος τρόπος να τα χάσετε και τα δυό. Τουλάχιστον τα βιβλία ΔΕΝ θα σας παρατήσουν!!!).

Σήμερα, είχα αποφασίσει να ψάξω τις "Φωνές", που γνωρίσαμε από την ανάρτηση στο εξαιρετικό - υποδειγματικό blog liquid days στην διεύθυνση:
http://liquiddaysgr.blogspot.com/2009/10/antonio-porchia-voces.html

Τις Φωνές του Πόρτσια δεν τις βρήκα. Βρήκα όμως το "Χρονόμετρο" από την δεκαετία του '70 σε επανέκδοση του Κέδρου το 1983, πολλά-πολλά χρόνια μετά από εκείνη την έκδοση που με συγκίνηση διαβάζα(-με) κάποτε. Γιάννης Κοντός ο ποιητής, ξεκινούσε στην δεκαετία του 1970 για να καταξιωθεί στις μέρες μας.

Δε θα καταλάβεις ποτέ. 
Όταν μ' αγκαλιάζεις ένα σαξόφωνο
τα βάφει πράσινα όλα, κι από τα μάτια σου
τρέχουν δυο πεύκα βελόνα βελόνα.


Δε θα καταλάβεις ποτέ.
Γι'αυτό κι εγώ κατάντησα
νευρασθενικός υπάλληλος
που στραγγαλίζει τα όνειρά του
-μόλις αρχίζουν να παίρνουν χρώμα-


Όπως στραγγάλισαν οι Τούρκοι
το Ρήγα Φεραίο
Όπως γίνεται αθόρυβα τώρα
δυό σπίτια παρακάτω.


Γιάννης Κοντός 
"Δαχτυλικά αποτυπώματα ή Ύμνος εις την ελευθερίαν" από ΤΟ ΧΡΟΝΟΜΕΤΡΟ

Οι δεκαετίες τρέχουν,
μας έφεραν μακρια από τα φοιτητικά έδρανα και τα αμφιθέατρα,
αλλά η ποίηση διαπερνάει τον χρόνο
και ξαναβάφει τα χρώματα κι αρώματα από όμορφες στιγμές
θολές φωτογραφίες
κουνημένες
φλου σκηνές
περασμένες αγάπες
βιαστικοί περαστικοί



4 σχόλια:

fractal είπε...

Καλησπέρα μοναχικέ χρονομέτρη.
"Το πιό πειστικό επιχείρημα εναντίον του ταξειδιού στο χρόνο, είναι η αξιοσημείωτη σπανιότητα χρονοταξιδιωτών"
Άρθρουρ Κλαρκ

FaneZan είπε...

Fractal καλησπέρα.
και Άρθουρ Κλάρκ λοιπόν - τριάντα χρόνισ πέρασαν και η επιστημονική φαντασία έχει γίνει παραμύθι. Πάντως, ότι δεν αντιλαμβανόμαστε με τα αισθητήρια μας και δεν καταγράφεται δεν σημαίνει ότι δεν υπα΄ρχει.

fractal είπε...

Λύσε μου σε παρακαλ΄το αίνιγμα. Ζεις στη Χίο ή όχι.

Απονενοημένη Νοικοκυρά είπε...

Δυνατή η ποίηση του Κοντού, σε ευχαριστώ που μου την γνώρισες.

Κρίμα που δεν είχα διαβάσει νωρίτερα τη συμβουλή σου να μη δναείζουμε αγαπημένα βιβλία σε γκόμενους! ;-)

Google+ Followers

Translate

Αναγνώστες