Πέμπτη, 5 Νοεμβρίου 2009

φυγή



Δεν ήταν άλλη η αγάπη μας

έφευγε ξαναγύριζε και μας έφερνε
ένα χαμηλωμένο βλέφαρο πολύ μακρινό
ένα χαμόγελο μαρμαρωμένο, χαμένο
μέσα στο πρωινό χορτάρι
ένα παράξενο κοχύλι που δοκίμαζε
να το εξηγήσει επίμονα η ψυχή μας.


H αγάπη μας δεν ήταν άλλη ψηλαφούσε
σιγά μέσα στα πράγματα που μας τριγύριζαν
να εξηγήσει γιατί δε θέλουμε να πεθάνουμε
με τόσο πάθος.


Kι αν κρατηθήκαμε από λαγόνια κι αν αγκαλιάσαμε
μ' όλη τη δύναμή μας άλλους αυχένες
κι αν σμίξαμε την ανάσα μας με την ανάσα
εκείνου του ανθρώπου
κι αν κλείσαμε τα μάτια μας, δεν ήταν άλλη
μονάχα αυτός ο βαθύτερος καημός να κρατηθούμε


μέσα στη φυγή.
(Γιώργος Σεφέρης, Φυγή,  από τα Ποιήματα , Ίκαρος 1974)

οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν το καλοκαίρι του 2009
με τα κύματα σκηνικό, κάπου στις ακτές της αττικής

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Google+ Followers

Translate

Αναγνώστες