Τρίτη, 23 Ιουλίου 2013

Λευκή Ρεβάνς (Αργυρώ Μαντόγλου)


Πολλά πρόσωπα περιφέρονται γύρω από ένα πυρήνα σε μια σχεδόν αστυνομική ιστορία με θύτες και θύματα. Ξετυλίγοντας το κουβάρι και προσπαθώντας να βρείς την άκρη στην υπόθεση, απολαμβάνεις την αφήγηση αλλά σταδιακά αρχίζεις να αμφιβάλεις για τον προορισμό. Και έχεις φτάσει στο τέλος και ένα ερωτηματικό σε περιμένει (τον αναγνώστη): προς τι το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός;

 Η υπόθεση στηρίζεται σε ένα καλά κρυμένο μυστικό που συνδέει τους κάθε λογής χαρακτήρες που παρελαύνουν στις σελίδες του βιβλίου. Το οπισθόφυλλο ερεθίζει την φαντασία του αναγνώστη με την αναφορά στον γαλλικό νότο, το London eye και τον δρομέα από πλεξιγκλάς του Βαρώτσου αν και έχει ξεχάσει την Λισαβόνα και τα νησιά του Αιγαίου. Κρύβει μικρές αφηγηματικές εκπλήξεις,   όμορφα αποφθέγματα (quotes) ότι πρέπει για συνθήματα σε (ή από) τοίχους αλλά εν τέλει δεν πείθει. Κλείνει πονηρά το μάτι με ένα δαιδαλώδες, ΜΗ γραμμικό, μοντάζ που αποπροσανατολίζει και μάλλον αποδυναμώνει ένα αντιφατικό κείμενο. Αφενός σε κρατάει ταΐζοντας συστηματικά την αναγνωστική σου περιέργεια με "μεζεδάκια" εκπλήξεων και σφηνάκια ανατροπών και αφετέρου σε αφήνει στο κενό με τις αποκαλύψεις του τέλους που δείχνουν πολύ κατώτερες των συσσωρευμένων προσδοκιών.
Τελικά δεν μετάνιωσα που διάβασα το βιβλίο απλά μου άφηνε, όσο πλησίαζε προς το τέλος, μια αίσθηση βιασύνης και κούρασης αντί της πολυαναμενόμενης κορύφωσης και μου μετέδωσε το άγχος της δημιουργού που ξεκίνησε με υπερβολικές προσδοκίες για να συμβιβασθεί με το ελάχιστο. Μπλέχτηκε κι η ίδια στον λαβύρινθο που έχτισε για να κρατήσει το ενδιαφέρον των αναγνωστών και τελικά οδηγήθηκε με συνοπτικές διαδικασίες σε ένα απογοητευτικό τέλος.
 Δεν χωρά αμφιβολία ότι η συγγραφέας είναι σε διαδικασία παραγωγής κάποιου έργου που δίχως άλλο θα διακριθεί από το πλήθος των ελληνικών εκδόσεων. Περιμένω να δώ μια επόμενη προσπάθεια πιο λιτή και πιο ρεαλιστική.

Από το οπισθόφυλλο:
Ένας άντρας που θέλει να αλλάξει το πρόσωπό του καταφτάνει σε μια πλαστικό χειρουργό, αφήνοντας πίσω του ένα πιστόλι σε μια χαρτοσακούλα· μια τηλεφωνήτρια βρίσκει ένα φάκελο στο μετρό που περιέχει ενδείξεις για το δολοφόνο της αδελφής της· ένας ρακοσυλλέκτης συλλέγει χαρτιά με διαμαρτυρίες· μια χορογράφος ετοιμάζει μια παράσταση με στόχο την ανάδειξη της "αύρας" των σωμάτων· ένας βετεράνος μισθοφόρος δίνει μαθήματα ζωής· μια συνταξιούχος γίνεται άστεγη από επιλογή· ένας άνεργος αποστηθίζει ατάκες του Μπόγκαρντ για να επανενταχθεί στην κοινωνία· και ένας νεαρός τυχοδιώκτης κατατάσσεται στη γαλλική λεγεώνα των ξένων για να αλλάξει ταυτότητα. 

Ένα πλήθος από εκκεντρικούς χαρακτήρες βρίσκεται στη λίστα του μυστήριου Ζ και συνεχώς προστίθενται καινούργιοι. Άλλοι αφοπλισμένοι και άλλοι οπλισμένοι με τη δύναμη της "τρέλας και της αδυναμίας", κουβαλούν τα μυστικά τους, τα οποία ενίοτε κρύβουν και από τον ίδιο τους τον εαυτό. 

Ένα ανατρεπτικό μυθιστόρημα με σασπένς και φόντο τον Εσταυρωμένο Δρομέα των Αθηνών, απέναντι από το Χίλτον, το Μάτι του Λονδίνου και τον γαλλικό Νότο: μια παλιά ιστορία εκδίκησης εφάπτεται με μια σύγχρονη ιστορία μυστηρίου, καθημερινές ακρότητες και παραδοξότητες πυροδοτούν τα πρόσωπα που εισβάλλουν στις λεωφόρους των μητροπόλεων σαν να ορμούν σε πίστες θανάτου. Με μότο "ζω από τύχη, αγαπώ από επιλογή, μεταμορφώνομαι από επάγγελμα", το μυθιστόρημα επαναδιαπραγματεύεται τη φύση του κακού, τη φιλοδοξία, την εκδίκηση, τη φιλία, τον έρωτα και τη συντριβή των ψευδαισθήσεων στην αμοραλιστική δεκαετία που διανύουμε.

Η Αργυρώ Μαντόγλου σπούδασε Αγγλική Λογοτεχνία, Φιλοσοφία (BA), μεταπτυχιακές σπουδές στην Κριτική Θεωρία στο University of North London. Έχει εκδώσει ποιήματα και πεζά και ασχολείται συστηματικά με τη μετάφραση. Κείμενά της και κριτικά σημειώματα έχουν δημοσιευθεί σε λογοτεχνικά περιοδικά και εφημερίδες. Υπήρξε τακτικός συνεργάτης του ένθετου "Βιβλιοθήκη" της "Ελευθεροτυπίας" από το 1999, έχει, επίσης, δημοσιεύσει επισταμένως κριτικές και θεωρητικά άρθρα για θέματα λογοτεχνίας στον ημερήσιο και περιοδικό Τύπο.
Έχει επίσης μεταφράσει έργα των Τζορτζ Έλιοτ, Βιρτζίνια Γουλφ, Χένρι Τζέιμς, Άντζελα Κάρτερ, Τζιν Ρις, Τζανέτ Γουίντερσον, Τζόις Κάρολ Οουτς, Άλι Ζμιθ, Ζέιντι Σμιθ, Πίτερ Κάρεϊ και άλλα σπουδαία ονόματα της σύγχρονης αγγλόφωνης πεζογραφίας. Έχει διδάξει δημιουργική γραφή στο ΕΚΕΒΙ (2010-11) και από το 2006 συντονίζει μια λέσχη ανάγνωσης στο "Πολυχώρο Μεταίχμιο" με τίτλο "Γυναικείες Συγγραφείς του 20ού αιώνα". Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων, διατέλεσε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου τα έτη 2007-2009 και μέλος της Επιτροπής για τα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνικής Μετάφρασης (2002-2006) και (2011-2012).

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Google+ Followers

Translate

Αναγνώστες